Et is een teed van politieke verangering. D’ouwe machten verdweenen, de republiek makt plaose vor de Bataafse republiek, in overal wort ezocht nor nije vurmen van aarskappije. Ok op Urk zurgt dat vor onrust.
Wie nimt er de leiding over? Wie wort de strandvoender, de ambtenaor die bepaolt wat er gebeurt mit wat er duur de zie anspoelt? In oe ouwen vissers, aarsers in karkleiers eurlui stoonde in disse sturmachtige teed?
In 1796 sloeg et lot toe: een Zwieds skip vergot vor de kust van Urk. Grote dielen van de laoding spoelen an in vuul Urkers niemen d’r wat van mie op eus an - zonger dit te melden. Wat volgt is een bult arrie...
Dit jaor niemen we joe mie in veef theatraole scènes duur de frommelweggetjes van et ouwe Urk – een durp dat kaampt mit verangering, macht, liefde in moraol. Je laren luien die strijen vor eurluiers plekkien kinnen, zoeken nor vuurdiel of juust prebieren aarlik te bleeven in een teed die alles op z’n kop zet.
.jpg)
Kuier duur de sfeervol verlichte straoten van et ouwe durp, waor de geskiedenis tot leven komt in scènes, personen in veraolen. Lot je verrassen duur geloofwaordige decors, geur van ‘outvuur, ‘istorische plekkies in duuntjes eut vervleugen teden.
Dit wort gien simpele teroggekiek – mar een levendige erbeleeving van een kaantelperiode in de Nederlandse geskiedenis. Waorin lokaole besleuten even vuul zeggen over de teed as laandelijke wetten. In waorin allegaor de personen je wat vertellen over macht, aarlikheid in anpassing.
